Burgemeester worden

Categorieën Blog

Ruim twee een een half jaar geleden zag ik in een plaatselijke krant dat er een vacature was voor een nieuwe burgemeester in mijn woonplaats. “ Leuk”, dacht ik, maar ik deed er verder niets mee.

Een paar dagen later zag ik op internet ook een profielschets voorbij komen voor deze functie. Ik downloadde de pdf, opende het, en begon te lezen. Naarmate ik verder las voelde ik me steeds meer aangesproken door de gemeenteraad, die deze profielschets had opgesteld.

“De Raad van Emmen daagt u uit om te solliciteren” sloot men mee af. Op dat moment dacht ik; “Waarom ook niet….”

Voor ik het wist zat ik mijn CV te updaten. Ook een motivatiebrief was zo gemaakt. Ik wist dat ik geen schijn van kans maakte. Bestuurlijke ervaring heb ik niet. Toch sloot ik de brief af op dezelfde manier waarop de Raad hun profielschets afsloot. “Ik daag u uit mij aan te stellen als burgemeester van deze prachtige gemeente.”

Op het moment dat ik de brief en mijn CV verstuurd had aan de commissaris van de koning, dacht ik “shit, wat heb ik gedaan.” Even later beruste ik in mijn daad. “Ze zullen me vast niet uitnodigen”.

ambtsketen

Enkele dagen later een mail. Van de commissaris van de koning, destijds de heer Tichelaar, met het verzoek om de bijlagen van de mail door te lezen en te ondertekenen. Middels deze documenten gaf ik toestemming voor een uitgebreid onderzoek naar mijn persoon. De nieuwe burgemeester moet natuurlijk van onbesproken gedrag zijn.

Weer enkele dagen later kreeg ik uitleg over het vervolg van de procedure. Ik moest me beschikbaar houden voor een gesprek op een nader te noemen locatie buiten de gemeente, op maximaal een uur rijden (dit op de pers buiten te houden). Ik kreeg het warm van de gedachte dat ik überhaupt op gesprek zou moeten. Dit was niet de bedoeling. Of toch wel?

Een hele week ging voorbij. Om de haverklap checkte ik mijn mail. De week waarin de gesprekken plaats zouden vinden stond voor de deur.

Ik kwam uit het werk en zag thuis een brief op het aanrecht liggen. Een brief van de commissaris van de koning. “Tot mijn spijt moet ik u meedelen dat we u niet uitnodigen voor het gesprek met enkele raadsleden en ondergetekende”. Mijn gebrek aan bestuurlijke ervaring was de reden. “Gelukkig” was mijn eerste gedachte. “Jammer” was m’n tweede reactie. Ergens zag ik het toch wel zitten, ik als burgemeester.

Een mooi verhaal voor op verjaardagen is alles wat ik er aan over heb gehouden…..

Deel dit blogartikel op Social Media

2 gedachten op & ldquo;Burgemeester worden

  1. I just like the helpful information you supply for your articles.
    I will bookmark your weblog and take a look at once more right here regularly.
    I am quite sure I will learn a lot of new stuff right right here!
    Best of luck for the following!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *